Sisikat din ang Bagong Umaga

          Friday. Weekend nanaman. As usual lahat ng tao masaya pag ang friday ay pumatak na. Pero ang school hindi. Laging malungkot ang ambiance. Araw- araw nakakapanlumo tignan ang mga mukha ng mga guro kong nasasalubong. Pilit nilang tinatago ang mga lungkot na nadarama nila sa isang mapanglinlang na NGITI. Laging sambit ang mga katagang "Let us offer our prayer to Sir De Real" tuwing mag-uumpisa ang klase. Hindi ako against dito, sana nga laging may prayer brigade para gumaling na siya, pero kahit papano, nakakahawa din ang lungkot na pinipilit nilang tinatago sa kanilang mga mata.

          Di ko naging teacher si Sir, di din kami close. Pero nagkaron ako ng significant memory sa kanya nung napag-diskitahan akong idamay ni sa kunwaring panunukso sa kanya. Nakakatawa na nakakainis siya nun kasi pinatulan niya ang joke ni Sir Alson, at nakakinis kasi dinamay ako. Oks lang, yung lang kasi ang masayang memory ko sa kanya. Sa nakikita ko naman isa siyang mabait at masiyahing guro. Maaalalahanin sa kanyang mga advisory class kahit na madalas ay nagaglit siya sa mga ito. Supportive din siya at IDOL ko siya sa volleyball. Ngayon ay nasa ospital si Sir ngayon. Malubha at comatose. Di ko alam kung bakit sa dinami daming tao sa mundo siya pa pinili na magka-ganyan, pero siguro nga may mas maganda pa Siyang plano sa kanya. At nananalig akong gagaling din siya.

          Ngayon halos lahat ng tao sa school malungkot. Di namamalayan nakakasakit na din sila ng tao dahil sa kanilang pagkalugmok. Alam ko naman na malungkot, and I know that it breaks their heart. Affected sila ng panyayaring iyon dahil naging malapit na din si Sir sa kanya. Pero sana wag nilang kalimutan na andiyan Siya para gabayan si Sir, at isa lamang itong pag-subok sa kanya. We all know na kaya niya itong lagpasan, warrior siya eh. Kaya maibsan sana ang mga pusong tila nadudurog sa kada-araw na lumilipas na walang pag-babago sa kanyang kalagayan. Maaring minsan tayo ay nawawalan na ng pag-asa, pero wag natin kalimutan 'Sisikat din ang Bagong Umaga'.

Psalms 33:18
But the eyes of the LORD are on those who fear him, on those whose hope is in his unfailing love,

Naissance

          Another taglish post sa blog na ito. Nakakatuwa pala yung ganotng post. At least ang kukutyain lang sa post mo eh yung sinasabi mo hindi yung kaartehan mong mag-english. Feel ko naman mas maganda na yung gantong post.

           So today is my birthday, and before this day ends, with a not so good ending gusto ko na agad i-blog ang mga mumunting katha na gusto ko ipangalandakan sa mundo. Wala namang masama sa pag-share di ba? XD. Naissance, yan ang titlle ng post ko ngayon. Bakit nga ba Naissance? Kasi ibig sabihin niyan beginnig, parang birthday, beginning of life. So naging makulay naman kahit papano ang birthday ko. At eto ikekwento ko ngayon.

          5 in the morning nagising ako para pumasok as usual. Pag-gising ko baba agad ako at naligo. Nag-bihis, nag-ayos at boom ayan na ang serivce. Well palabas ako ng gate kinakabahan ako, mej ineexpect ko na kasi na babatiin nila ako eh. So eto na nga. Pagbukas ko ng pinto binati na ako agad ni Kuya Ryan ng HBD tas sumunid si Ella, Calvin, at JP. At habang paalis na sa harap ng bahay namin, kinantahan naman ako ni JP ng happy birthday. Haha. At yun si Samuel na, binati niya din ako, at tenen di niya talaga pinalampas ang pag-remind sa akin na  ilibre ko siya. Tsss. Haha. So dun na natapos ang journey ko papuntang school.



         So nasa school na ako at dahil kaming dalawa lang ni Samuel ang nasa room natulog ako, at habng di ko namamalayan dumadami na pala ang tao, ginising talaga ako ni Jessica ng pablagbag para lng batiin ako, at naappreciate ko yun. Haha. Na sinundan ni Ange, ni Sinohin na may saby na "Happy birthday chat, yess timezone". Hahaha. t hanggang lahat na ay bumati sa akin. Homeroom na at nalaman ni Ms. Em na b-day ko pinakanta niya ang klase ng HBDat pilit talaga nila sinasakto ang pangalan ko. Kahit ayaw. Hihi. So sige pinangalandakan na ni Sinohin sa kada teacher na darating ang birthday ko. Tssss. Hahahaha. At ang haba pa nito kung itatype ko pa, may eng pa ako na gagawin. Hihi. Basta masaya at makulay ang birthday ko. Sana ikaw din maging masaya at makulay birthday mo soon. HAhaha. O siya. Byee.

Preface

       Preface sa ibang salita introduction. Yesss nag-tagalog ako sa blog na ito. Wala lang gusto ko lang. O para sa iba "trip lang". Bakit nga ba preface??? Yung totoo? Di ko din alam eh. Pero meaning kasi niya umpisa. Umpisa kasi, bago nanaman yung mga iopost ko dito. Nakakasawa na din pala ang madramang buhay. Kasi naman puro na lang love at broken hearts ang laman ng blog ko, eh wala pa naman akong experience dun. Nakikiuso lang naman ako.

       It's a fresh new start nga naman talaga. At ang masaya pa Senior na nga ako, bukas pa ang 16th birthday ko. Ansaya di ba? Di ko alam kung paano ako makakawala sa paulit ulit nilang pag-sabi ng mga nakakalokang salita na "Uyyy blow-out naman diyan!". Nakakarindi rin pala yun? Hindi naman sa ayaw mong mantreat kaso paulit-ulit? =))))). Maybe being who you really are makes us different. Pero somehow, bakit kelangan intrigahin nila yung pagkatao mo? Hindi naman ito telenobela para subaybayan araw-araw. Di ka naman artista at sila ang mga pesteng paparazzi na mistulang agiw na pakalat kalat. Buti sana kung kasing tapang nila si Manay Lolit para sabihin ito sa'yo ng buong loog hindi yung, pa-STATUS STATUS o kaya naman itiTWEET na lang para di makita. Pero pag nag-kita tumatameme na lang at kunwari walang nanyari. Well, di naman kasi tumatalab ang ganun sa akin eh. Although, I do that everytime, not because I'm afraid to do so, kaso dahil once na sinabi mo yun ng diretso sa taong yun kakalat agad ang chismis at for sure tranding topic na yun sa buong school.

       I have a lot of issues sa sarili ko, kaya nakakatawa yung mga taong nag-laslas daw. Yung laslas na di naman nakamamatay, well nakaka-Tanga siya pakinggan at tignan kasi kung yan lang pala ang drama mo sa buhay eh di tuluyan mo, DUH? Lahat naman tayo may sari-sariling issues sa buhay. At kung iaanalyzze mo naman ng mabuti pare-parehas lang tayo ng issues iba-iba nga lang ng story. Ok, mahaba na 'to next post na lang