ASDFGHJKL

               Malungkot yung araw ko ngayon. Kasi inaantay ko ang pag-gising niya, tapos mag tetext siya na "Goodmorning! Ngayon lang po ako nagising........" "Iloveyouuuu" o kaya naman yung pagtetweet niya na corny pero sweet. Basta yun. Kasi hinihintay ko yun. At naghihintay ako sa wala. Kasi things aren;t the same anymore since last night. I wonder what he felt. How he reacted. How is he now. Wala lang kasi di ko maiwasan na yun ang isipin ko. He never left my mind. Nor ever left my heart. Kahit na yung time na una kaming nagkakilala I mean yung time na I felt something sa kanya, which is I guess last year September pa. Sabi ko nun "Pag naging single 'to, popormahan ko 'to" HAHAHA. Pero sinabi ko talaga 'to, at ngayon naging kami na, at natapos na din yung pagiging kami.

               Ayoko ng umiyak kasi halata na masyado yung mata ko. Hahaha. Pero di ko maiwasan lalo na pagbiglang nagkakaron ng akward silence tas yun yung maaalala mo. HAHAHA. O mundo anung meron sa'yo? XD. Nababaliw na ko. Ang walang katuturan na ng pinagsasasabi ko. Yaan mo, mammaya, aayusin ko na ang blog post ko.